Ana Sayfa

Anılarım

Resimlerim

Selam arkadaşlar.
Yorumların hepisine katılıyor, amatörlük için verilen emeklerin boşa gitmeyecegine inanıyorum. Bu konudaki çabaların, radyo amatörlüğünü daha güzel yerlere taşıyacağına inanıyorum.
Çocukluk yıllarımda hep radyoyu merak etmişimdir. Bu yüzden de bir çok radyo bozdum. Ama birgün hep yayınlarını okuduğum TRAC üyesi olmayı hayal etmişimdir. Tabi bu hayal uğruna uğraşlarım sonuç vermiş, sonunda radyo amatörü olmuştum. İlk çağrı işaretim TA7CDS olmuştu. İlk işim arkadaşlarla Kayseri'de TRAC Şubesini kurmak oldu. Bunu da gerçekleştirdiğimden dolayı çok mutluydum. Bir dönem Kayseri Şubesi başkanlığı, on yıl da başkan yardımcılığı görevlerini yaptım.
Çalışmalarımız içerisinde afet bölgelerinde acil haberleşme görevi de vardı. 27 Haziran 1998 de Adana-Ceyhan depremi oldu. Aynı gün değerli büyüğümüz TA7S Servet EKİNCİ, TA7O Öner YILDIRIM ve ben görev almak için yola çıktık. Öner arkadaşımız, Erzincan depreminden tercübeli olduğu için yolda (Niğde'de) bolca kuru yiyecek aldık. Bozulmayan türden, zeytin, ekmek, bisküvi gibi şeyler ve bolca da su alıp, Adana'ya doğru yola çıktık.
Otobanda TA8A Bilal beyle Vhf Amatör roleden kontak kurduk . Bize Ceyhan'a geçmemizi, zira orası ile hiç bağlantı kurulamadığını söyledi. Biz de Ceyhan'a geçerek, sabaha doğru Kaymakamlık binası önüne cihazımızı kurduk. Yanımıza aldığımız bir miktar telden 40 metre dipol anten yapmaya karar verdik. Ancak çok aceleyle çıktığımız için, yanımıza metre almayı unutmuşuz. Bulurum ümidiyle kaymakamlığa gittim. Birisini görerek ona sordum ben de, "metre gibi birşeyler var mı?" diye. O da, "cetvel var ama bulabilirsek" dedi. Tabi o kargaşada cetveli bulamadık. Tahmini ölçü ile anten boyunu ayarladık, gücünü düşürerek sabah alaca karanlıkta TA8A Bilal EKMEKÇİ ile 7.092 MHz den temasımızı kurduk. Adana bağlantısı tamam oldu. Tabi aynı zamanda Türkiye ve Dünya ile de bağlantımız sağlandı.
Adana valisi, Ceyhan kaymakamını ile görüşmek istiyordu. Kaymakamı çağırmak için yine ben gittim kaymakamlığa. Yine aynı aynı adam vardı orada. Zaten başka da kimse yoktu, ben bekçi falan sandım adamı. Önce dedim ki "dayı kaymakam beyi nerede bulurum?". Adam da bana dedi ki "Kaymakam benim ne oldu?" dedi. Ben tabi biraz bozuldum, ama Kaymakam hemen toparladı ve özür dilediysem de "boş ver önemli degil, böyle bir ortamda mevki ve rütbe hiç önemli değil" dedi. "Efendim vali bey sizinle görüşecek" dedim "sizi çağırıyor", "nereye?" dedi ben de "telsizin başına" dedim. Geldi ve vali beyle konuşmasını gerçekleştirdi. Sonrada tanışarak, Kayseriden geldiğimizi, çalışmalarımız ve kimler olduğumuz hakkında bilgi verdik.
Kısaca böyle bir tercübe yaşadım. Dilerim bir daha böyle acılı ve kötü tercübeler yaşamam. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle, hoşcakalın dostlar...
TA7IO Orhan ŞİMŞEK. 73's